ساختار کابل کواکسیال
کابل از مغزی مرکزی، عایق، لایه شیلد و روکش بیرونی تشکیل میشود. مغزی سیگنال و تغذیه LNB را حمل میکند و شیلد در برابر نویز و تداخل نقش دارد. آسیب هر بخش میتواند کیفیت دریافت یا برقرسانی به LNB را مختل کند.
نشانههای کابل یا فیش معیوب
- قطع و وصل تصویر با تکان دادن کابل پشت رسیور
- افت بیشتر سیگنال در باران یا رطوبت
- زنگزدگی یا تغییر رنگ فیش بیرونی
- ترک، پارگی یا لهشدگی روکش
- کیفیت متفاوت در دو سر یک مسیر یا میان واحدها
فیش F باید چگونه بسته شود؟
مغزی باید تمیز و مستقیم باشد و رشتههای شیلد نباید با آن تماس پیدا کنند. اتصال کوتاه میان شیلد و مغزی میتواند تغذیه LNB را مختل کند. فیش لق نیز در طول زمان و با رطوبت مشکلساز میشود.
طول کابل و تعداد وصلهها
هر کابل افت دارد و این افت با طول و فرکانس افزایش پیدا میکند. اتصالها و تقسیمکنندههای نامناسب نیز افت اضافه میکنند. در مسیر بلند بهتر است از کابل باکیفیت، تعداد وصله کمتر و طراحی متناسب استفاده شود؛ مخصوصاً در آنتن مرکزی ساختمان.
خمکردن و عبور از کنار برق
خم تند میتواند ساختار داخلی کابل را تغییر دهد. کابل نباید زیر در، میان لبههای فلزی یا در مسیر فشاری قرار گیرد. عبور طولانی کنار کابل برق و استفاده از تجهیزات نامناسب نیز ریسک نویز و آسیب را بیشتر میکند.
کابل داخل و بیرون ساختمان
برای فضای بیرونی، مقاومت روکش در برابر آفتاب و رطوبت مهم است. فیش بیرونی باید آببندی شود اما این کار نباید بهگونهای باشد که بازدید و تعمیر آینده را غیرممکن کند.
ابتدا با تست مسیر، فیشها و نقاط اتصال مشخص میشود افت در کدام بخش رخ میدهد. عیبیابی درست از تعویض بیدلیل کل کابل جلوگیری میکند.
چه زمانی کابلکشی مجدد منطقی است؟
اگر کابل فرسوده، چندتکه، آبخورده یا در مسیر نامناسب باشد و تست افت غیرعادی نشان دهد، کابلکشی مجدد راه پایدارتری از تعمیرهای موقت است. برای مجتمع، مسیرها باید بهصورت جداگانه و بر اساس تعداد خروجی طراحی شوند.